تبليغاتX

كدهای جاوا وبلاگ




ایفـــان یعنی تک گل


ایفـــان یعنی تک گل

می خوام از مهـــربونـــی های خـــدا بگم

سوال نمیکنم

                 با این همه جواب هایی که مرا ،

به هیچ کجا نمیبرند

            تنها میان پاسخ های قدیمی

                 زندگی را شروع میکنم .

اروزهایم را تکاندم

زندگی را دوباره شروع میکنم

پشت روزهایی که شناسنامه ام را سیاه کردند

با این جواب ها

تنها سوالی را می اندیشم

که هیچگاه به ذهنم نیامده است

نوشته شده در سه شنبه 12 آبان1388ساعت 13:54 توسط ستـــاره آســـمونی (ایفـــان)| |

اندیشه های کم هوسله

من اشطباح میکردم

                     بهار انقدر ها هم که میگفتی ،زیبا نبود

و درسط می پنداشتم

                    که دوستم نداری

درسط می پنداشتم که دوستم نداری

                                                  فردا که در نگاهم بهار بیایی

                                                                                     دیگر اشتباه نمیکنم

 

نوشته شده در دوشنبه 11 آبان1388ساعت 14:11 توسط ستـــاره آســـمونی (ایفـــان)| |

 

 

پشیمون نیستم

۱-شاید بهتر بود هیچ وقت سر راه هم قرار نمیگرفتیم

۱-میدونم پشیمونی

۲-نه نیستم

۲-بیش از اینکه تو رو ببینم فکر میکردم یه ادم دو دو تا چهارتام که طوفانم نمیندازتم ،اما فهمیدم که بشرم

۲-با یه نرمه باد افتادم

۲-خیال می کردم پا کج نمی زارم اما گذاشتم

۲-خیال می کردم خطا نمیکنم اما کردم

۲-حیال می کردم دل واسه وابستگی ندارم اما داشتم

۲-وقتی بارون میاد تازه میفهمی که زمین صاف نیست و پر چاله چوله است

۲-نه من پشیمون نیستم

۱-خدا حافــــــــــــظ

۲-خدا حافـــــــــــــــظ ای ماه دلگیرم ،تو رو به خدا سپردم ،تنهایی جدایی تقدیر ما بود

 

 

نوشته شده در شنبه 9 آبان1388ساعت 15:47 توسط ستـــاره آســـمونی (ایفـــان)| |

  

وای که چقد خوش حالم یادمه حدودا

۵ سال پیش شبا از ناراحتی قلبی نمیتونستم بخوابم

همه خواب بودن و من بیدار شب تولد آقا امام رضا بود و همه خواب و من پای تلوزیون داشت حرم آقا

امام رضا رو نشون میداد و من بی اختیار اشک می ریختم نا خدا گاه رفتم طرف تلوزیون میدونم که شاید

بعضی ها به این چیزا اعتقادی نداشته باشن از تو تلوزیون شروع کردم زیارت

حالا همین طور اشک میریزم خیلی هم خسته شده بودم از این وضعی که داشتم از حال خودم از این

همه درد و ناراحتی ، گفتم یا امام رضا شفا بده یا رضا بده دیگه خسته شدم

چیزی نگزشت که معجزه خیلی بزرگی برام پیش اومد نمیتونم بگم چی شد

اما معجزه بود یه معجزه بزرگ

خیلی دوسش دارم خیلییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

یه خبر دیگه که دارم میرم مشهد هوراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

از همون روز دلم پر میزد که برم اما نشد تا چند روز پیش که دانشگاه ثبت نام کردم و بهمن ماه دارم میرم

برای همه اونایی که دوسشون دارم میخوام دعا کنم مخصوصا ایفانممم ،مادرم ،داداش ایفان ،خواهرای

نازم ،یه دوست خوب نسا جونم ، یه دوست خوب علی رضای عزیز نویسنده وبلاگ مداد سفید

خاکستری ، سحر جونم دوست مهربونم ....

این شعرم تقدیم آقا امام رضا

کاش من یک بچه آهو می شدم

می دویدم روز و شب در دشتها

توی کوه و دشت و صحرا روز و شب

می دویدم تا که میدیدم تورا

بهترین شاد باش تقدیم شما دوستان عزیز

عیدتون مبارک

نوشته شده در پنجشنبه 7 آبان1388ساعت 16:50 توسط ستـــاره آســـمونی (ایفـــان)| |


Design By : Night Skin

آمار سایت